Baştan sona endişeler labirenti. Önce; senin için endişe ederler, sonra sen. Bitiş düdüğüne kadar. Hayat’a bir isim vermek gerekseydi ”endişeler sarmalı” demek yerinde olurdu. Nelere endişe ettiğinizi bir düşünün. Sonra saymakla bitmediğini göreceksiniz!
Bir Cevap Yazın