Baştan sona endişeler labirenti. Önce; senin için endişe ederler, sonra sen. Bitiş düdüğüne kadar. Hayat’a bir isim vermek gerekseydi ”endişeler sarmalı” demek yerinde olurdu. Nelere endişe ettiğinizi bir düşünün. Sonra saymakla bitmediğini göreceksiniz!
Yorum bırakın