Değildir maksat ağyar’a dert anlatmak,
Bazan doluyor kurna,
Taşırmamak, taşmamak için.
Hem, kime anlatabilir ki insan,
Kim anlayabilir ki insanı?
Tamama ermeden yaşar,
Hiç olarak gider!
Yalan olduğu kadar,
Yarımdır da bu dünya!
Yarım kalır her iş,
Her düşünce!
Değişen mevsimler gibi,
Değişerek yaşar insan!
Cismi, cesameti, düşünceleri.
Yorar bu hayat,
Sadece yorar.
Yaşadıkları, yaşamadıkları, yaşattıkları.
Yormamalı insan;
Ne kendini,
Ne de bir başkasını.
Anam-Babam 
Yorum bırakın