Kalem bana küs değil,
Ama, ben kaleme kırgınım!
Yazmadığım sitemimden değil,
Ama, bir türlü içim doğrulmuyor kaleme!
Bir matemi yaşadım,
Tam sekiz sene,
Bir ölü dirilir mi diye?
Gayret, umut, tecrübe koydum,
Her mücadelenin adını,
Lakin, yeri yurdu değildi cehdin.
Ne suyu ne toprağı
Nede mentali uygundu!
Dirilir miydi ölü, be adam?
Mesih mi sandın kendini?
Öldüğünü bilmiyordum,
Zannımın aldatmasına kapıldım.
Çok mu uzundu sekiz sene?
Zevki olmayan bir meyven’in
Tadı olmayan bir sohbetin,
Hedefi olmayan bir yolculuğun,
Geçtiği gibi geçti.
Anam-Babam 
Yorum bırakın