Bazan, coşuyor duygular!
Elime alasım geliyor kalemi,
Harfleri, kelimeleri, cümleleri;
Mısraları bir araya getiresim geliyor!
Sökükleri dikilen bir ceket gibi,
Aşınmış dizleri yamanan pantolon,
Eskisi gibi olmaz ama; alayım diyorum kalemi elime!
Yangından mal kaçırır gibi değil,
Yangına pişmesi için ekmek atar gibi.
Kelimelerin İçine işlesin ateş,
Her bir gözeneği dolsun mısralarla.
Ekmek gibi koksun yazılar,
Ekmek kadar doyurucu!
Ama ben; o insan değilim.
Kendim yanmıyorum ki
başkasını yakacak bir ateşi
Tutuşturayım!
Çok değişiyor insan,
Hem de çok.
Bazan, ruhum kabına sığmıyor!
Eskiler geliyor aklıma,
Anam, babam, arkadaşlarım;
Bir de sen..
Ama, eskisi kadar değilsin,
Sadece aklıma geliyorsun!
Anam-Babam 
Yorum bırakın