MÜREKKEP

Tükenir!

Bahtsız kalemin mürekkebi.

Vursa da baltasını,

Kırılması mümkün olmayana.

Yekinir bir daha,

Kağıt kaleme,

Kalem kağıd’a küsmüş!

Zincire vurulmuş tutsak gibi,

Oynatamaz!

Ne ayağını ne elini.

Gider gelir bir aşağı bir yukarı,

Bir damla olsun akmaz,

Ne mürekkebi ne de bir göz yaşı!

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın