KEŞKE

Benim ile uğraştığı kadar,

Sizler ile uğraşmıyordur kelimeler!

Bana fısıldadığı kadar,

Fısıdamıyordur sizlere bir şeyler!

Keşke beni de kör bir kurşun gibi,

Iskalayıp; geçip gitseydi.

Döktürmeseydi keşke,

Kör kurşun’un kanı akıttığı gibi,

Gözüm’den yaşlarımı.

Biri; “baba” dese,

Biri; dostum dediği bir insan ile,

Acılarını, dertlerini paylaşsa,

Gözlerim buğulanıp,

Yanaklarımdan damlalar süzülüyor!

Keşke;

Dokunmasa yüreğime her kelime,

Yıkıp, viran etmese.

Fısıldamasa;

İçinde ki başka manları,

Yada; ben duymasam,

Onun fısıldadıklarını.

Herkes gibi olmak istemem,

Ama; çokta yakmasa yüreğimi!

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın