Benim ile uğraştığı kadar,
Sizler ile uğraşmıyordur kelimeler!
Bana fısıldadığı kadar,
Fısıdamıyordur sizlere bir şeyler!
Keşke beni de kör bir kurşun gibi,
Iskalayıp; geçip gitseydi.
Döktürmeseydi keşke,
Kör kurşun’un kanı akıttığı gibi,
Gözüm’den yaşlarımı.
Biri; “baba” dese,
Biri; dostum dediği bir insan ile,
Acılarını, dertlerini paylaşsa,
Gözlerim buğulanıp,
Yanaklarımdan damlalar süzülüyor!
Keşke;
Dokunmasa yüreğime her kelime,
Yıkıp, viran etmese.
Fısıldamasa;
İçinde ki başka manları,
Yada; ben duymasam,
Onun fısıldadıklarını.
Herkes gibi olmak istemem,
Ama; çokta yakmasa yüreğimi!
Yorum bırakın