Acı, uzaktan yaşanmıyor,
Oturmuyor zihnine,
Tanımadığına üzülemiyorsun,
Tanıyıp ta üzüntüsünü yaşayamamak!
Kalbin buruk,
Gönlün yorgun,
Hâl bu olmamalı,
Ağlamalı insan!
Yaşamak istersin,
Sorar, ararsın;
Nasıl olmuş,
Ne olmuş,
Oktay’ım, ne yaptın sen böyle?
Daha bir kaç gün olmadı,
Helalliğe mi aradın,
Ülkeden kaçtığım günden bu güne,
Hiç irtibatını kesmedin,
Orda da, burda da;
Arkadaşım, yoldaşımdın,
Çok samimi,
Çok içtendin,
Oktay’ım, sen ne yaptın böyle?
Demişsin Ömer’e,
Bu sıkıntı beni öldürür diye,
Seni öldüren dert, bizleri de fazla yaşatmaz,
Oktay’ım çok sürmez hepimiz arkandan geliriz…
Anam-Babam 
Yorum bırakın