Beş kendi,
Beş te eşi!
Ayrı geçen senelerin acısını çıkartıyor,
Her saniyen’in kıymetini biliyoruz.
Yattık, çıktık çok şükür,
Anaları kuzularından ayrılamıyor,
Ben pazara geldim,
İstekleri var hanım’ın,
Hayat yaşarken adil değil,
Doğru abi doğru,
Ama, ölüm var ya derken,
Yeni bıraktığı bıyığının altından gülerek,
Herkese aynı davranıyor abi!
Hiç adam ayırt etmiyor.
Sözler dökülürken ağzından,
Sanki sıyrılmış zaman’dan,
Gökyüzün’den seyre dalmış dünyayı,
Herkesin başını döndürürken,
Sen, dünyan’ın başını döndür,
Biraz sendelesin,
Çıkmasa da rayından.
Ölüm var ya ölüm,
Herkese eşit abi,
İşte hayat’ın adaleti,
Yoksa insanlar,
Adaletsiz abi!
Kimse demesin hayat adil değil,
Hem de çok adil,
Bak gör, hepimiz öleceğiz,
Kalmayacak arkada,
Bir tek kalan,
Anam-Babam 
Yorum bırakın