Bir hikayesi kalır insan’ın arkasından.
Kısa olanı da olur, asırlar süreni de!
Yarına kalanı da olur, olmamış gibi olanı da!
Herkes, bir hikaye bırakır arkasından!
Çehresine yansıyan kırışıklarından,
Dizlerine vuran ağrısından,
Avuç içine oturmuş nasırlarından,
Bir hikayesi kalır insan’ın arkasından.
Doğrusu az, yanlışa bezenmiş,
Kar’ın soğuğundan al al olmuş yanaklar,
Kibr’in sıcak ikliminde,
Ben, ben diye söylenen türküler,
Kaldı mı dervişlik denilen makam?
Herkes, bir hikaye bırakır arkasından!
Hayali olur, hayalsiz kaldığı günler;
Bir pencerenin önünde geçen ömür,
Sisli, karanlık;
Bilmeden çekilen kürek,
Merakın verdiği azgınlık,
Bir hikayesi kalır insan’ın arkasından!
Ömrün, gerilmiş tellerine vurulan her mızrap;
Ney’e üflediğinde neyzen,
Ne tühler, ne ahlar;
Kalbur’un üzerinden elenen ince taneler,
Hiç olmayan makam,
Kaldı mı insanlık denen kavram?
Bir hikaye bırakır, insan arkasından!
Anam-Babam 
Yorum bırakın