Yorar insan, insan’ı,
Bazan bakışlarıyla,
Bazan davranışlarıyla,
Hiç bir şey yapmasa da, duruşuyla.
Yorar insan, insan’ı,
Vermediği bir selamı,
Göstermediği tebessümüyle,
Karşıdakini boğan enerjisiyle.
Yorar insan, insan’ı,
Bir ben, bi de içimde ki beni,
Kendi kendini yorar,
Bazan kimseye ihtiyaç duymadan.
Yorulur insan dünya’dan,
Yerin üstünde dolanmaktan,
Kaldırır gözlerini göğe,
Yerin altı ne zaman diye?
Cadde ortasında gelince yazılan yorgunluk.
Anam-Babam 
Yorum bırakın