Anam-Babam

Bir sevdam vardı,

Kanla yıkanmışçasına,

Temiz, duru;

Aldılar elimden!

Bir gayem vardı,

İrinlerin arasında;

Parlak bir yakut gibiydi,

Yok ettiler!

Bir davam vardı,

İnsanca,

İnsanlık adına yaşamak,

Yıkıp viran ettiler.

Bir mefkurem vardı,

Beni; ben yapan,

Ahmakların iş bilmezliğine

Kurban edildi gitti.

Şimdi yazmak kaldı,

Kuru, ruhsuz;

Cephe’den, mücahede’den arta kalan;

Sona yaklaştık anlaşılan,

Ölüme, mezara, teneşire…