Bir gün dönersem memleketime,
Zan olmasın, insanlarını özledim,
Şöyle veripte sırtımı bir verepe,
Memleketimi seyre dalmak isterim!
***
Olmaz ama; olurda dönersem,
Toprağını, taşını; havasını, suyunu;
Dere, tepesini özledim.
İnsanlarını değil!
***
Sitem değil dediklerim,
Kimse küsüp üstüne almasın!
İçimden böyle geliyor,
Ben, memleketin kendini özledim!
***
Alıştığım toprağı, havayı, suyu;
Başımı kaldırınca gördüğüm güneşi
Güvercini, serçeyi;
Ben, memleketin bulutun’u özledim.
***
Kendimi ait hissettiğim,
Adımlarımı rahatça attığım,
Kendimin, ben olduğu,
Gönlüm’ün huzur bulduğu,
Geçmişimin bulunduğu,
Benim, o topraklardan olduğum,
Memleketimi çok özledim.
***
Anam-Babam 
Yorum bırakın