Kelam’ın kıymeti vardır,
Rast gelene söylenmez öyle.
Gönül eri olmayıp,
Halden bilmeyene!
Edilmez herkes ile muhabbet,
Can, canan ile eder sohbet,
Konuşsan da olur
Sussan da!
Kelam, hâl ile kıymetlenir,
Hâl, gönül tezgahında dokunur,
Hâlden anlamayanlara söz söyleme,
Gönlün kırılır, kalb’in hüzne boğulur!
Her iş ilim ile yapılır,
Söz’ün, kelam’ın ilmi yoktur!
Söyleyen ile ya değer bulur,
Yada; yerin dibini!
Teskin, terbiye vercek isem; kendime,
Başkasına değildir,
Tamamı nefsime!
Kim ne anlar bilemem,
Herkesin penceresi kendine âyan!
Anam-Babam 
Yorum bırakın