Kavgasını verirsin,
Senin olmayan davan’ın!
Yolcu! Sen yoluna bak,
Varılması gereken yerler var!
Eğme başını,
Sen değilsin mesul!
Olmadıysa,
Olmadığından şartlar lehine.
Yolcu, sen yoluna bak!
Olmayanların kavgasını verip,
Düşme peşine.
Bazan dağlar çıkar nasibine,
Kayb olmuşçasına düz yollar!
Nefes yetmez ama;
Daha da çıkmamıştır candan!
Ar değil bu halin,
Gelmedi, olmadıysa beklediğin,
Unutma, kader’in gayrete aşkını.
Lale, sümbül açmadı daha,
Çok baharlar geçti üstünden!
Kovaladı seneler birbirini de,
Kurumuş dallardan başka olmadı görünen.
Bir gayret, bir umut, bir aşk diyerek;
Düzlükleri boş ver,
Çok dağlar aşıldı!
Neticesi; ama, fakat lakindi!
Vaz mı geçtik?
Asla!
Ya varacaktık, ya da ölecek!
Hiç yarım bıraktığımız işimiz olmadı!
Anam-Babam 
Yorum bırakın