Hayat’ın yenisi eskisi olmaz! Hayat baştan sona aynıdır. Hayat, hayattır! Bazan akamete uğrar, bazan iniş çıkışlara. Bazan yüksekler kucak açar, bazan saklanmaya yer ararsın! Hayat’ı tasvir etmeye kimse’nin gücü yetmez! Çünkü; hayat’ı herkes kendi pencerisinden görür.
Pencere; küçücük bir menfez. Hayat; koskoca bir boşluk. Doldurmaya çalışır insan! Boşluk nasıl dolacaksa? Var gücüyle, tüm gücüyle! Herkes cirmi kadar doldurur. El arabası, kamyon, tır! Boşluk dolar mı? Ey ahmak desem, herkes alınır. Kimse üstüne almasın, kendime söyledim. Kendime, benliğime! Bir türlü içi dolmayan koskoca boşluğa. Ancak; toprakla ferahlayacak!
Anam-Babam 
Yorum bırakın