Anam-Babam

Yıllar önce Cengiz aytmatov’un kitabın’ı Isık göle doğru giderken okumak! Oralarda okumasam bu kadar etkiler miydi diye düşünmüşümdür ? Daha iyi solukluyordum kitab’ı. Nefesi içime çektikçe kitapta ki harfler de onlarla beraber geliyordu. Yazıyı, yazıldığı veya atfedildiği yerde okumak; bahtiyarlığın bir mertebesiydi. Şimdi hangi yazarı açıp okusam batı dünyasından dem vuruyorlar! Veya zihnim’in seçiciliğinde öne çıkan tema Avrupa oluyor. Eski vatanımda olsaydım bu kadar anlam ifade etmezdi herhalde! Ama; bahse konu mekanda olunca insan’ın idrak menfezleri biraz daha aktif halde oluyor. Oktay Sinanoğlu’nun dediği gibi batasıca batı mı veya Puşkin’in İstanbul şiirinde söylediği kurnaz olan sinsi batı mı? Akif’in dediği tek dişi kalmış canavar mı? Cemil Meriç’in ifadesiyle; fiyatı olan herkesi bir şekilde satın alıp kendi halkına ihanet ettiren batı. Bediüzzaman’ın tek gözlü deha dediği batı, kör batı. Bilinen tarih itibariyle (benim bildiğim) insanlık tarihinin son bin senesine damga vuran insanlar topluluğu. Uzun bir sürede bundan vazgeçmeye gönülleri yok gibi. Şartları istedikleri gibi dizayn edip yollarına kayıpsız bir şekilde devam ediyorlar. Olan biteni de kimse onlardan bilmiyor. Görünürde ki düşman başkaları. Ama; silah ve mermi onlara ait. Kimse batı’dan şüphe duymuyor. Kimsenin onlardan şüphe duymasına mâhal oluşturmayacak şekilde operasyonlarını yapıyorlar. Sonra da kimse onlardan şüphelenmiyor. Batı, dürüst, düzenli, güvenilir insanlar topluluğu mu derseniz? Hayır kesinlikle değiller! Ortalama insandan daha düzenbaz ve daha güvenilmezlerdir. Fakat işlerinde ki istikrarlı yükseliş ve ilerlemelerinin sebebi; iş’in hilesini dürüstlük, düzen ve kalitede bulduklarından dolayı. Eğer; hilenin düzenbazlık olduğunu bulsalardı hepimizden daha düzenbaz olurlardı.

Ruslar ile aynı kaderin parçasıyız. Ne doğulu ne de batılı. Arada, arafta. Her ikisine de uzak. Hiç birinden değiliz. Batı kabul etmiyor, doğuya yakıştıramıyoruz kendimizi. İki mabed arasında dinsiz. Arzularımız seküler kökleri İlahi.