Bismillah;
Ne yaptığını bilmeden bir şey yapmak nasıl olur diye sorarsan;benim gibilerin şimdi yaptıklarını söylesem anlarsın.
Suriye dünyanın en güzel ülkesi deyiverdi Ramla,öğretmen’in sorusuna.Gözleri doldu.Yutkundu!Mecburiyeti okunuyordu.Ama yinede ülkesinden vaz geçemiyordu.O’nu halkı kovmamıştı.O savaştan dolayı çıkmıştı. Fakat biz?Biz öyle değildik!Savaş ülkenin kendi insanları arasındaydı ve bizleri güçsüz bulduklarından dolayı gelen ısırdı giden ısırdı.Isırılmak istemeyenlerde benim gibi çıktı veya kaçtı.Hangisini sayarsan.Baktı bana “ben ne yapabilirimki buralarda” dedi Ramla.Gözlerinden özlem akıyordu memleketine.Hislerimi geri atmak istercesine kendimi sıktım;ama ben gidemiyorumki memleketime dedim!Tüylerim diken,diken oldu.Gözlerim doldu.Ama duyduğum öfke dinmedi.Dinmezdide….
15.11.2018
NL
Tren…
Anam-Babam 
Yorum bırakın