Bismillah;
Ben verdiğim mülakatın oturum alacağı inancındaydım.fakat siz sanki tutumunuzu bana oturum vermeme üzerine kurmuşsunuz.oysa ki ben bu darbe girişiminde bile yurtdışıdayken her türlü iltica hakkımı kullanabilecekken;yapmamış birisi olarak,bunu ancak türkiyeye gittiğimde anlayabildiğimi ifade etmeye çalıştım.tabi ki sizin sorunuz hep şu yönde oluyor; ispat et?ben size diyorum ki tabancadan kurşun çıkmış geliyordu kaçtım,kendimi kurşunun önünden aldım diyorum.siz hala ispat et diyorsunuz.bunun ispatı ancak bana o kurşunun isbet etmesiyle mümkündürki;o zamanda iş işten geçmiş oluyor.kurşun değdiği zaman ya ölmüş oluyorum yada ağır yaralı.artık nasibimiz neyse?Türkiye cumhuriyeti devleti eline tüm kuvvetlerini almış hizmeti bitirme adına kullanabileceği bütün mühimmatlarını,bütün silahlarını kuşanmış saldırıyor ve siz hala senin şahsi sorunun neydi diye soruyorsunuz.belki tam ifade edemiyorum;ama bunu anlamanız için sizin önce türk sonra hizmetten olmanız gerekirki anlayabilesiniz.yoksa bizim size anlatacaklarımız yaşadıklarımızın onda biri değildir.
öğrendiklerinizle ömrünüzü güzel ahlak üzerine kurmaya çalışmışsınız.türkiyenin sayılı bir üniversitesinden mezun olmuşsunuz.sonra dışişlerinde çalışmışsınız.düzenli,kendince geleceğe dair planlar yaparken;bir anda terörist olmuşsunuz.ve sonra siz diyorsunuzki;sizin türkiyede bir probleminiz olduğuna biz inanmıyoruz.siz benim yerimde yaşamadınız ki bilesiniz.siz benim gibi ülkeyi kaçak yollardan terke edip ayrılmak zorunda kalmadınız ki bilesiniz.nasıl bir piskolojik durumumuz olduğunu nasıl bilebilirsinizki?
yaptığımızda öyle çok kolay yapılacak bir şeyde değil aslında.yunanistana kaçak yollarla çık.her türlü can tehlikesini
yaşayarak.sonra ömründe hiç bir zaman;bir araya gelebilme ihtimalini düşünmediğin kaçakçılarla bir araya gel.onlardan belge temin et,buralara gelene kadar bi dolu para harca.sonra siz bana”bizi tam ikna edemediniz deyin”.ben olsam ikna olurdum!çünkü siz benim neler yaşadığımı nerden bileceksiniz?çünkü siz,ben değilsiniz!
Türkiye devleti eline silahı almış ateş ediyor.tiyatro darbenin üzerinden iki sene geçmiş olmasına rağmen;hala hızkesmeden hemde.ve siz bu mermilerden birinin bana isabet edip etmeyeceğini soruyorsunuz.bende bilmiyorum.fakat bizim oralarda bir söz vardır”kurşun adres sormaz”diye.fakat ben bu kurşunların muhtemel adreslerinden biriyim ki;bu güne kadar yaşadığım atılma,pasaport iptali ve sosyal hayat içindeki yaşadığım tecrit bunun ispatıdır.başka ispat istiyorsanız bende sizin samimi olmadaığınızı düşüneceğim ki;bunda da haklı olacağımı zannediyorum.
Darbeden önce ki yaşadığım hayatla bugün ki arasındaki farkı bile göz önüne alsanız;oturumu vermemeniz için hiç bir sebep olmadığına sizde kanaat getireceksiniz.fakat bu gün için yaptığım bu başvurunun karar merciği sizsiniz.ve vereceğiniz karar benim için önem arzetmektedir.
ve benim hala arkada bıraktığım bir eşim ve gözümün kökü bir yavrum var.eğer oturumumu verirseniz onları alıp getirmeyi planlıyorum.lütfen;insani değerler açısından karar verip işi neticeye bağlmak istiyorsanız yazdıklarımı ve dahi aklımda olup cümleye dökmekten aciz kaldığım,yaşayıpta yazamadıklarımı dikkate alarak karar verin.MAĞDURUM VE SİZLERDEN YARDIM TALEP EDİYORUM….
Hepsi bu….
Saygılarımla.
Anam-Babam 
Yorum bırakın