Anam-Babam

Bismillah;

Vefalı olabildimmi bilemiyorum?Ama O çok vefalıydı. O’na vefalı olmak davam dediği hizmete sahip çıkmaktı aslında.İnsan olmayı,adam olmayı becerebilmekti.Geriye kalan hiç bir şeyin onun nezdinde ehemmiyeti yoktu.Hal ve tavırlarıyla çok farklıydı.Hep ötelere göre davranırdı.Ötelerde ki hesabı,hesabına katardı.Ondan dolayıda çok hesaplı yaşardı.Bu günleri görmedi;Ama görseydide çok değişen bir şey olmazdı hayatında.İstikameti hep belliidi.Buraya değil ötelere dönüktü yüzü.Buraları hiç dert ettiğini görmedim,hizmete dahil olduktan sonra.Öğrendikleriyle amel etti.Öğrendiğide insanı sevmekten başka bir şeyde değildi.Yaratılanı,Yaratandan ötürü sevdi.Öyle muamele etti insanlara.Küsmedi,kırılmadı.incitenden,incinmedi.insandan her ne gelirse,gelsin;Geldiği Yeri bildiğinden dolayı incinmedi.O’nun adına bu günleri görsede,değişen hiç bir şey olmazdı.Sabırlıydı,tevekkül sahibiydi.Gelenin nerden geldiğini gayet iyi bilirdi.Her haline şükreder tevekkülü elden bırakmazdı.Çok zor bir hastalıkla pençeleştiği günlerinde bile.hep bir nasihat,hep bir öğüttü hayatı.Kelimeleri,cümleleri kurarken çok dikkat eder Allah’ın sevmediği kelimeyi cümlesinin içine koymazdı.Hesabı hep ötelere yönelikti.Kin tutmazdı.önce akrabalarını,sonrasında çevresinde kim varsa herkese faydalı olmaya çalışır,iyilik peşinde koşardı.Çok merhametliydi.Ne kadar sert görünsede,merhametinden kimsenin şüphe duymadığı biriydi.Sözü;senetti,senedi söz.Selamıyla çok kapılar;rahat bir

şekilde açılırdı.Sözünün açıklığı cesaretinden;cesareti ise dürüstlüğünden idi.Allah’tan gayrisinden korktuğuna şahit olmadım.Çok farklıydı!haliyle tavrıyla kimseye benzemezdi.İtikadı,imanı çok sağlamdı.Hz.Ebubekir misali herşeyini verecek cömertliğe sahipti.Babasınında çok cömert olduğundan bahis eder vede babasının kurtuluşuna vesile olur diye ”cennetin kapısını cömertler açacakmış” derdi.Babası içinde bir kurtuluş,necat sebebi arardı.Babam dediğinde bir kere daha der;Babasına karşı özlem ve iştiyakını dile getirirdi.Babasıyla olan büyük,küçük bütün hikayelerini nakil etmek isterdi bizlere.Babasını anlatırken ki yaşadığı heyecanı çok az şeyde yaşardı.O da babası gibiydi;Çok cömertti.Belkide;O’nun insana karşı iyilik arzusu babasından geçmişti.

İyilikle yaşadı,iyilikle gitti.Kadirşinas her insanın hakkını teslim edeceği bir hayat yaşadı.Haksızlığa uğrasa bile haksızlık yapmadı.Ama hep Hakkın yanında durdu.Mayesi temiz bir insandı.Yokluğunu hissettirecek bir yaşam bıraktı bizlere.

Benim Babam olabilir ama;onu tanıyan herkesin abisi,kardeşi,evladı,amcası,dayısı,dedesi kan bağı olmasa bile babası olabilecek derecede kendine yakın hissedebileceği bir insandı.Evet O bir insandı.insanlar içinde insanca yaşamış;doğduğunda kendinin;öteler göçüp gittiğinde ise bizlerin arkasından ağladığı bir İNSAN.

Allahım;babama merhametinle muamele eyle.AMİN.

8. Senesi….