Bismillah;
Az,uz gittik.dere,tepe düz gittik.geriye doğru baktıkki bir arpa boyu bile yol alamadığımızı farkettik.yaklaşık 23 yıl önce aynı böyle yer değiştirmiş olmanın verdiği zorluklarla boğuşurken “ne yapacam?nasıl olacak bundan sonrası?”diye bu gün düşündüğüm gibi aynı noktaya geri geldiğimi gördüm.yani; bizim yolculuğun arpanın boyu uzunluğuyla aynı olduğunu anladım.aldık,verdik.kaçtık göçtük.yolun uzunluğu başladığımız noktayla birebir aynı.
“vara vara vardık hana;yağmur dindi” diyen veli abinin dediği gibi.evet yağmur dindi.şimdi kafayı kaldırdık gökyüzünü seyrediyoruz.elbiseleri değiştirdik.şimdi hesap bundan sonra ne yapacağımıza dair.
Kah üniversite okumak var akılda,kah hele bırak bunları şurda şöför ol devam et sesleri.bir işe yaramanın nasıl olduğunu bilmem ama bir işe yararız diye yollara düştüğümüzü biliyorum.fakat şu ana kadar kendi işimize bile yaramadık.
Herkes davanın büyüklüğünden dem vurup,davayı kutsarken bireyi bir türlü bir yere otutturamanın dertsizliğinde.Dava dedikleri şeyin de aslında ne olduğununda çok farkında değiller.Varsa yoksa dava.Ama davaya omuz verecek insanları adam yurduna koymama.imkanın ve statün kadar adamsın.veya değilsin.dereyle,tepeyi bir araya getirdik yürüyerek.her taraf düz arazi olduda,olmayan; olamayan kafalardaki tepelerin düzlenmesinin zorluğuydu.Kafalar kaşarlanmış.benek benek küf bağlamış.yenilik ve değişikliği kapıları kapatmış.Herkes kendi düzeninin devamından gayri derdi yok.kimsenin kimseyi anladığı veya anlamaya çalıştığıda.Herkes kendini Hz. İsanın havarisi sayıyor ama icraata gelince sıradan bir hak eri bile olamıyor.sözler tur dağını andırıyor.Eylemler lutun çukurunu.Tezatlıklar arenesında doğruyu aramanın derdi var bizdede.Tünelin çıkışındaki gördüğümüz her ışığı bir son zannetme.Karşıdan herhangi bir aracın geliyor olabileceğini hesaplamadan.Zaman uzuyor.günler birbirini kovalıyor.ama bizim aldığımız mesafe arpayla mukayese edilecek uzunlukta.Ömrün sonuna yaklaşıncada böyle olacak büyük ihtimallr.alınan mesafe ölçüsü bir arpa boyu kadar yol.Yorulduğun yanına kâr.Yaşadığın onca zorluğun hepsi bir arpa boyu yol üçşn olduğunu anlayabilme.Son nefesi verince rahatlayabilme.Dünyalık eziyetlerin son buluşu.Kimsenin,kimseye yardımcı olamadığı bir yerlere yolculuk.Bahsedilenlerle beraber meçhuliyet.Ölüm.Orda kurtarabilirsek burda çekilenleri bir şey ifade etmemesi.kurtaramadığımızda da.Orda kurtulmak ümüdiyle inşallah.
NL.
Anam-Babam 
Yorum bırakın