Bismillah;
Çok değerli bir dostumla sabah telefonda görüşürken;söz yalnızlık üzerine geldi.O zor olduğundan ,ben ise olmayacağından dem vurmaya çalıştım.Aksi teori üreteceğim ya!Fakat kısa süreli bir düşünmeden sonra kendisine mecburen hak vermek zorunda kaldım.Evet;çok zor bir durumdu yalnızlık. Benim kendisini kabullendiğimi gördükçe de acımadan üstüme geldi muhterem.Cümlenin sonunu bağlarken “yalnızlık Allah’a mahsustur’ birader diyerek öldürücü darbeyide vurmuş oldu.Baştan sona kadar haklıydı.
Yalnızlık;kalabalıklar içinde bulunupta bir çift söz edememenin adıdır aslında.Çevren kalabalık olsada;halinden anlayanın olmamasıdır.Halden anlamayana dil de çözülmek istemez,kalpte..
İnsan;kendini anlayanların arasında bulunduğu müddetçe insan olduğunu anlayabilir.Söz söyler,kalbi ferahlar.
Sıcağın zıt anlamı soğuktur.Gecenin ki;gündüz,siyahın ki beyazdır.Yalnızlığın karşıt anlamını aradığınızda;kalabalık çıkar karşınıza!Her şey zıttıyla daha bir anlam kazansada,yalnızlığın karşılığı bu olmasa gerek!
Yalnızlığa ;karşıt bir anlam vermek bana kalsaydı”MUHABBET” derdim.
Muhabbet edemeyen,muhabbet duyamayan;malesef yalnızdır…
25.8.2019
NL
Anam-Babam 
Yorum bırakın