Anam-Babam

Bismillah;

Söz üzerine!İnsanı diğer varlıklardan ayıran özelliği;söz söyleme kabiliyeti.Sözüdür insanı insan yapan.Ve de içindeki özü.Ama sözün yeri ayrıdır.İnsanlara yaklaşıp onlara bir merhaba diyebilmek bile ancak söz ile olur.Bilmediğiniz bir dilin size verebileceği bir şeyi yoktur.Sağır ve dilsiz olsanız,dili bilmemiş olmanın acısını yaşamazsınız en azından.Fakat duyupta anlayamamanın zorluğu tartışılmaz.İnsan ancak dili ile kendini ifade edebiliyor.Ve bu dil size ait değilse;dut yemiş bülbüle dönüyorsunuz.Ne sesin çıkıyor nede soluğun.Ellerin kifayet ettiği yere kadar elinle,yetmediği yerde gözlerindeki mahcubiyetinle halletmeye çalışıyorsun işini.Tabiki karşıdakinin anlayış ve insafına da bağlı;alacağın tepkiler.Dilin eksikliğini en çok çocuklar yaşarlar.Kendini ifade edememenin ezikliğini.Çocuklar gibiyiz.Ve de çocuk gibi muamele görüyoruz.Dilinde ki kabiliyet sana sosyal hayatta bir statü kazandırır.Diğer tamamlayıcı unsurlarıda göz ardı etmemek kaydıyla.Dildeki ketumlukta aynı şekilde.Ya yukardasındır ya aşağıda.Her ikisinede dil karar verir.Ya varsındır yada yok.Ya cennetliksindir yada değil.O da aynı şekilde dilin elinde.

Her kim kendini iyi ifade edebiliyorsa yoluna çıkan engelleri aşıyor.Yoksası,malesef yok.Ya dilin hakından geleceksiniz yada dil sizin hakkınızdan geliyor.Kırk veya daha fazla senedir kullandığınız dili,başka bir dille örtüştürüp içinden çıkmakta bir hayli zor.Sadece harfleri benziyor.Geriye kalan herşey çok farklı.Hayatta Kendini ifade edebildiğin kadarsın.Yoksa;yoksun.Yok olmakla var olmanın mücadelesi.Öğrendiğin kadar var;öğrenmediğin kadar yoksun.Söz söylemek istiyorsan söyleyecek sözün olmalı.Yani bir dilin.Söyleyebilecek bir sözün yoksa.Dinlenecek bir durumunda yok demektir.Ya söz dinleyen olacağız yada dinleten.Eskiden bir söz hakkım vardı yaşadığım toplumumda.Ve ben onu geri istiyorum.Söz söyleyebilmek için.Yoksa sağır ve dilsizsin.Görebileceğin muamelede,çocuklara gösterilenden oluyor.Çocukluğumuz geçelide çok oldu…

10.4.2019

NL