Anam-Babam

Bismillah;

Günler ayları,aylar da yılları kovalamış ve genç cumhriyetimiz iki binli yıllara ulaşmıştı.İki binli yılların daha ilk senesine derin bir ekonomik krizle boğuşmak zorunda kalarak girmişti;körpe cumhuriyetimiz.Kalın bir anayasa kitabı tüm ülkenin anasını ağlatmıştı.Devamın da IMF bütün devlet mekanizmasını eline aldığı gibi ortalama bir müdürünüde bizi yönetsin diye ülkemizin başına göndermişti.Genç cumhuriyet bu hummalı durumdan kurtulmak için bir kurtarıcı beklemeye koyulmuştu.Bir kaç okyonus ötesi ziyaretlerden sonra,daha önceden saha çalışması yapılarak ısındırılmış şahsın piyasaya sürülmesi karalaştırılmıştı.İşte beklenen kurtarıcı geliyordu!Dönemin veya her dönemin muhalefet partisi rolünü üstlenmiş parti liderinin de,hazırlanmış şahsa yer açmak adına,yeni kutarıcının hanımının melmeketinden vekil seçilip,başa getirilmesi sağlanmışt.Padişahım çok yaşa!

Yine günler ayları,aylar yılları kovalaya dursun genç cumhuriyetin yeni başbakanı şimdiye kadarki hiç bir başbakanın ömründe göremeyeceği taltıflara mazhar oluyordu avrupalı dostlarından.Avrupa birliğine girmemiz için önümüzde diz çöküyorlardı.Berlusconiyi ayağamıza kadar gönderiyor,Blair;rest çektiğimiz salona götürmek için kolumuza giriyordu.Daha ekonomik buhranların üzerinden yenice bir sene geçmiş olmasına rağmen neydi bu avrupalı dostlarımızın bize karşı gösterdiğ bu taltıf diye kimsenin aklına birşey gelmiyordu.Biz bilirdik ki avrupalı binmeyeceği atın başına arpa dolu torbayı bağlamazdı!Düne kadar darboğazlardan geçen genç cumhuriyetimizin ekonomisi hiç olmadığı kadar şahlanıyordu.Hemde hiç bir ticari kaidenin gereksinimlerini dahi yerine getirmeden.Tüm imkanlardan bütün bireyleri istifade ediyordu.Sen çok yaşa padişahım!

Bir yandan da ilgili şahsın ağızından BOP diye bir şeyler duyuyorduk.Eş başkanı olduğunu söylüyordu.Direkt nezaret ettiğini anlatıyordu bizlere.Biz hiç şey anlamıyor bir anlam da vermiyorduk.Biz,bize sunulanları tüketmekle meşguldük!Sınırsız banka kredilerinin sefasını sürüyorduk.Ev alıyor,her sene arabalarımızı değiştiriyor,işlerimizi büyütmek adına borçlanıyorda borçlanıyorduk.

Genç cumhuriyet örnek bir ülke olma yolunda emin ve kararlı adımlar atarken bir taraftanda müslüman ülkelerdeki halka yeni lideriyle mesajlar yolluyordu.Körpe cumhuriyet;bakın bizim liderimiz sayesinde biz nerelere geldik diyordu.Projenin büyük ayaklarından biriydi bu.Böyle bir müslüman ülke olabileceği inancına kapılan halk,kendi liderleriyle hesaplaşma yoluna girmekten korkmaz hale getiriliyordu.Bizim padişaha ülkenin daha iyi görünümlü bir hale gelmesi için ülke içindeki iyi yetişmiş kadrolardan da istifade etmesi yönlü telkinlerde bulunuyordu,onu oraya getirenler.İyi yetişmiş kadro denilince akla gelen ilk topluluk olarak;genç cumhuriyetin paletlerini her zaman üzerlerinde hissetmiş olan,hizmet hareketindeki insanlar oluyordu.Onlarda böyle bir tercihe mutluluk duyarak iştirak ediyor;canla başla ülkesi için çalışmaya koyuluyorlardı.Örnek bir müslüman ülkenin tamamlayacısı oldular farkında olmadan.Sonrasında vuku bulan arap baharından.

Örnek bir ülkenin geçmişiyle hesaplaşması gerekiyordu ki onuda az çok yapmaya başladıklarında çark aleyhlerine dönmeye başladığı gün oluyordu.Padişah’ın ışık hızını kıskandıran dönüşleri;onlarında önü alınamaz bir akibete doğru girmelerini hızlandırıyordu.Elmi yaman,beymi yaman restleşmesinden?2013 yılının son ayında yapılan hırsızlık operasyonları damgasını vuruyordu.El,beyle beraber olmayı tercih ederken; ülkesi için atılabilecek en kötü imzayı atıyordu.Bir millet;içlerinden çıkmış gariban vatan evladını padişah ve ergenekon çetesine kesilecek koyun misali sunuyordu.Her cenah satmıştı bizi.Onca yapılan güzelliklere rağmen.Ama şu da bir gerçekki devrinin sonuna gelen şahsında akibeti belirmeye başladı.Yaptıklarının bir parçasını çekmeden gitmez umarım.Ama asıl hesabın büyüğü gözümüzün yaşına bakmadan bizi kesimhanelere salan halk tabakasında.Allah’ın c.c. vaaz ettiği kanunlarının gereği bu da onların yanına kâr kalmaz.Bu kadar ettikleri zulmün,attıkları iftiranın bir geri dönüşü olur umarım…

25.6.2019

NL