Bismillah;
Merhaba diyerek başlar insan hayata.Bir selam,bir güven ifadesi.Küçük melmeketimiz de selam alır,selam veriridik.Küçüktü;ama benimdi.Küçüktü; ama şirindi.Kaldırımı,taşı,toprağı her köşesi seni,her köşesini de sen tanırdın.İnsanlardan gayri bunlarla da selamlaşırdık.Yer değiştiren ağacın tekrar şitil atıp tutması gibi şitil atmaya uğraşıyoruz.Caddelerini yeni,yeni tanıyoruz.İnsanlarını da.Merhaba’nın eksikliğini yaşıyoruz bazan.Sağımıza solumuza bakıyoruz.Kendi dilinde alırsak bir kaç merhaba’nın verdiği huzurla yolumuza devam ediyoruz.
Merhaba demenin,tanıdık birilerinden merhaba almanın sıcaklığı…Eskiden günde 3 kere şarj etmek zorunda kaldığımız merhabalı telefon görüşmelerinin yoğunluğunu yaşarken;şimdi aynı şarjla ertesi güne devam edebilmek te varmış.
Bazan bi merhaba bekler insan..Her şartta,her olumsuzluğa rağmen.Bir merhaba;selamdır insanın içini ıstan.
Dostlarımız vardı;sabah sesini duymazsak işimizin rast gitmediği.Günlük birbirimizi görmezsek günün bereketini anlayamadığımız.Sabah 5 ten geceye kadar vakit geçirdiğimiz.Bir hakiki merhabanın sıcaklığını unutalı çok oldu.Buralardan bile hala derdini paylaşabildiğin dostluklar.Dostluğun sırrı merhaba da saklıdır.Dostlarıma MERHABA…
Anam-Babam 
Yorum bırakın