Bismillah;
Acını bile yaşatmıyor gurbet!İçine atıyorsun acını.Kimselerin görmediği yerlerde; gözlerine hakim olamıyorsun.Soluk bir başsağlığının faydasızlığı.Soluk,sade.Cevabı da bi o kadar soğuk”sağol”.Atmak istiyorsun üzerinden o donuk baskıyı.Burda öğrendim derdini kimselere açmamayı.Çünkü onlar senden daha dertli, daha muzdarip.
Eksikliğinin ,bir telefon edememek olduğunu anlıyorsun.Hüzün sarıyor etrafını.Aklına her telefon etmek geldiğinde anlıyorsun O’nun yokluğunu.Ahh be Anam diyorsun.İçinden ve sessiz.Halbuki biz bunu böyle düşünmemiştik diyorsun.Gurbetin soğukluğu vuruyor yüzüne.Eksikliğini,telefonuna davranınca fark ediyorsun.Acını işte o zaman fark ediyorsun.Acını bile unutturuyor gurbet.Dertler ile boğuşmaktan,yeni hayata alışmaya çalışmaktan.Acı böyle olmamalıydı.Yanıbaşında,toprağını atabilseydik belki yaşamış olurduk acısını.Çadırında gelenleri karşılarken,göz yaşlarıyla dinleseydik Kuran’ı.Belki hissederdik gidişte ki ayrılığı.Evimize gelen,gidenler olsaydı anlardık;paylaşılması gereken,acımızın varlığını!Fakat gurbetin soğukluğu sarmış dört bir tarafımızı.Soğuk ve hissiz.Yaşayamadık acısını.Yaşatmadı gurbet.Her gün azar azar yudumlayarak yaşamak varmış.Hepsini bir celsede yaşayıp atamamışız üzerimizden.O’nun acısını da gün be gün yaşamak varmış kaderde.Gün geçtikçe büyüyen bir acı.1-2 gün ağladım Anamın ardından.Az olmuştu bu.Ama günlük gözümü yaşartıyor.Babamın ardından günlerce ağladığımı hatırlarım.Söz vermiştim kendime;her hafta Babamın mezarına gideceğim,Her gün yasinini okuyacağım diye.Yaşamıştım Babamın acısını.Ta ki memleketten çıkana kadar.Fakat Anam!Her gün;acısını yaşayamamış olmanın ezikliği ve hüznü var.Hâlâ gözlerini yaşartan bir hüzün.Acı da yaşanmadıkça içine ukte oluyormuş be.Halini arsızlığa vuruyor,kendini bile kandırmaya çalışıyorsun.Ama ANAN ölmüş haberin yok.
Ben O’nu buralara getirmeyi hesaplarken,O da bizim oralara geleceğimiz günlerin hesabını yapıyordu.Balkona cam yaptırdım gelğinde burda yatarsın artık;sen seversin balkonda yatmayı,bu böyle hep devam edecek değil ya yavrum derdi.Her ne kadar benim “gelemeyişimiz biraz sürer”Ana desemde,az sitem,az hüzünle.”Amaaan oğlum sende derdi” Anam.Ben Anamın acısını yaşamak istiyorum .Anasız kalmanın acısını!Yanında olmayı unutmuştuk ama telefon edememenin,bir iki kelam edememenin acısını.Yetim kalmayı öğrenmiştik.Yanıbaşımızda Babamızın olmadığı her günü yaşayarak.Öksüzlüğüde böyle öğrenmek varmış!
12.2.2019
NL
Anam-Babam 
Yorum bırakın