Bismillah;
Bazan türkçe şarkılar dinlemek istemiyorum.İçimi yakıyor,yüreğimi kanatıyorlar.Hepsi bir hatıra,hepsi bir…
Koşarken kulaklığımı takıyor ve 11 km’yi şarkıların,türkülerin tınılarıyla hiç zorlanmadan katediyorum.Herbirinin hatırasını yaşıyorum;içimde türkülerin.Her biri ayrı koşturuyor…
Çok zorlanır içim,içime sığmayacak hale gelirse;bir indila veya adel.Onların tınıları da etkili,hatıraları da var ama;Allah’tan dillerini bilmiyorum da;rahat koşuyorum.İnsan çektiği acılardan zevk alırmı?Bu ne mazoşist bi durum!Babam’ın bir sözü vardı”çivi,çiviyi söker” diye.Acıyı,acıyla bastırmak gibi.Bir noktadan sonra hislerini kaybetmek.Ayakların yere değmeden koşuyor gibi.Veya hissetmiyorsun bile değdiğini.
Bi Müslüm,bi Ahmet kaya,bi Ozan Beşir,Manço,Sezen….. Koşmuşmuyum yoksa yollar ayağımın altındanmı kaymış;farkına bile varamıyor insan.
Acıttıkça koşturuyor koştukça acıtıyor bu türküler.Her birisi hatıra,her birisi…
Ya oturup içini yiyen kavun gbi olacaktık;ya da Babam’ın tabiriyle gezen tilki,yatan aslandan hayırlıdır anlayışıyla;Babam’ın istikametini tercih edecektim…
28.8.2019
NL
Anam-Babam 
Yorum bırakın