HAYAT
Aklına gelmezdi bu günlerin olacağı,
Kim görmüştü ki böyle bir hayatı.
Rüya, hayal koysanda sığmazdı bunları;
Kurmadığın hayali yaşamak ne garip…
…
Başlanılmadık ne umutlarımız vardı,
Dağı,dağa kavuşturacak; yıkacaktık dünyayı!
Heyhat! umulmadık boran çıktı dağıttı bağımızı,
Gönül de söz dinlemedi, aldı eline yalnızlığı…
…
Sonun başlangıcı değildi elbet,
Biraz acı, üstünede elemli bir gurbet.
Geçmedi içimizin ne acısı ne de yangını.
Vermediği huzur, verdiği kafa ağrısı.
…
Çiğerlerimizi yaktın be gurbet,
Ne lokma peşindeydik, ne menfaat.
Öyle durumlara düçar ettinki bizi;
Dizdin bizi el kapısına; dizi, dizi…
….
Ne geceler dostumuz oldu; ne de sabahı bekledik.
Boğazdan geçen her lokma boğazımızı yırttı da,
Göz yaşlarımızı içimize akıttık,
Sesimizi de duyurmadık hıçkırıklarımızıda…
Anam-Babam 
Yorum bırakın