Bismillah;
Boş kaldığım dönemlerde aklım ile malamat olduğum çok oldu.Fazla özgüven.Hastalık noktasına varıyor bazan.Aklım ile her işi halledebileceğim düşüncesi beni hataya sürüklüyor.Aklımı övüyorum;yaptığım salaklıklara bakmadan.Kafamda ki sorulardan kurtulmak için kendime sürekli sen salaksın demeye başladım.İyi bir akıl verecek birini arıyorum.Kendimi bir b.k zannetme düşüncesi kimseyi dinlememe fırsat vermiyor.Aklım ile malamat oluyorum.Kendini akllı zanneden;herhalde salak oluyor.Benim gibi.Yenilmelere dayanamıyorum.Hata yapmak çok yoruyor.Şimdi kendime sürekli salaksın sen diyerek rahatlamanın yolunu arıyorum.Kafamda ki akıl bana ağırlık yapıyor.Kamil abi’ye “akıllı olup dünyanın kahrını çekene kadar;deli ol dünya senin kahrını çeksin”demiştim.Biri de bana dese keşke.Akıllı olduğumu ve aklımla her işi halledebileceğim zannı çok yıpratıyor beni.
Ben bir salağım.Çünkü akıl bir yere kadar.Ondan sonrasını ancak Allah bilir…
10.9.2019
Noppes
Anam-Babam 
Yorum bırakın