Geceye

GECEYE…

Anlatacakları olur insanın;

Bulabilse dinleyecek birini,

Söyleyecekleri olur insanın,

Denk getirse anlayacak kalp erini.

Hep yarımmı kalmalı?

Söylenmesi gerekenler;

Boğazındamı düğümlenmeli,

Söylenemeyen son kelimeler.

Elinde lamba, gündüz vakti,

Adam arıyorum, adam diyen gibi,

Yönelttik eldeki isbirtolu fitili,

Bulunmadık, hint kumaşı gibi.

Söylemek te çare değildi,

Suskunluğun en güzeline.

Sukunet, huzur; nimetti,

Olsa da, kıymetini bilene.

Şiirler ağırdır; hüzün verir kalbe,

Hem yazana, hem dinleyene.

Olsada; şifayı bulduk çilede,

Yazdıkça dağladım, yazmadıkça ağladım…

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın