Bismillah;
Kışların, geceleri uzundur. Düşünceleri de bir o kadar boylu. Soğuktur geceler. Dıştan giyilenler ıstmaz onu; içi soğuktur. Gecelere sığmazdı, yırtardı. Bakmayın küçük bir kaba sıkıştırıldığına. Gece de yetmez, sabahtan ödünçler alınırdı. Asiydi, bir o kadar da yumuşak huylu. Kışların geceleri bile durduramazdı. Bakmayın şimdiki sessizliğine. Kader…
Tutunurdu gecenin dikenli dallarına. Elindeki mendili tampon yapardı; dikenle, el arasına. Canı yanardı, eli kanardı; ama bir damla aahh çıkmazdı. Kükremiş sel gibiydi, bendine sığmaz taşardı. Soğuktu geceler ama; o, gözünü budaktan sakınmazdı. Bakmayın bugün ki çaresizliğine. Kader…
Geceleri uzundur kışların. Düşünceleri de bir o kadar boylu. Kaybolursun geceleri; gölgenin kaybolduğu gibi. Yutar seni de, herkesi yuttuğu gibi. Örtülür üstüne; kara bir yorgan gibi. Ağırdır; gecenin ağırlığı; düşünenlerin kaldıramadığı. Yok olursun, kaybolursun; gecenin karanlığı çöker üstüne. Ağırlık çöker; herkesin kaldıramayacağı. Sessizlik çöker; matem kokan…
Uzundu kışların geceleri. Şimdi uzadıkça, uzadı. Düşünceler de bir o kadar. Halkalar kurardı; bir, iki, üç, beş. Varsın geceler uzun olsundu. Sabahlara ulaşmasa da olurdu. Geceler bu gün ki kadar soğuk değildi. Sıcak, sade, tatlı idi. Sonradan soğudu bu kadar, sonradan bu kadar karardı. Eskiden bu kadar değildi……
4.12.2019
NL
Anam-Babam 
Yorum bırakın