ULU ÇINAR…
Rüyasında görüyor insan,
Her baktığında gördüğünü,
Bir daha göremeyeceğini!
Sabah bakıyor,
Her gün görünen,
Bu gün görünmüyor!
Bir sabah, evinizin önünde ki;
Selam verdiğiniz,
Ulu çınar yok!
Gece ansızın kaldırmışlar.
Ya da; Ulu çınar,
Kendi gitmiş!
Ya toprağını beğenmemiş,
Ya da beni!
Bilseydi aslında, Ulu çınar;
Ne kadar sevildiğini!
Etmezdi terk,
Ne toprağını, ne de beni.
Çaresizliğime bir çaresizlik daha katma ey Çınar,
Yapılanlar benden değil,
Bilesin; kaldığımdan naçar!
Olur da edersin merhamet,
Dönersin toprağına, yerine,
Vereceğin mutluluk; elmas değerine.
Bilirim, istersin: acımı artırmak,
Fakat; sen de benim gibi bir canlısın,
Bulunur sende, merhamet muhakkak.
Yalvartıp, ezmekse niyetin;
Söyleyeyim:
Koydum başımı,
Taptuğun kapısının eşiğine koyan,
Yunus gibi.
İster ez, ister kaldır..
29 mart 2020
Sabah 10:15
Anam-Babam 
Yorum bırakın