ÖYLESİNE…
Eskiden işlerimiz rakamlarla, sayılarlaydı.
Şimdi; harflerle, kelimelerle, şiirlerle. Vazgeçebilmeleri öğrendik;
Harflerin arasına saklanmış sırlı dünyalarda.
Vazgeçemediklerimizi hatırladıkça; Mahsun, utangaç bir tebessüm çöktü dudaklarımıza.
Seslerinin rengini unuttuğumuz simalar kaldı hatırımızda,
Unutamadıklarımızın yanında!
Kaçarcasına, yaklaştığımız;
Mavi, turuncu hülyalarda.
Saklandık, denizin dalgası gibi,
Üstümüze gelen kelimelerden.
Boğulacak gibi olduk; söyleyemediklerimizden.
Bir kapı aralandı ötelerden,
Gözlerimiz kör oldu,
Süzülen hüzmelerden.
Harflerin, kelimelerin tükendiği gün,
Biz de tükenecektik; gün, gün…
Anam-Babam 
Yorum bırakın