Eğitim ve Ceza;
Ceza; bir eğitim yöntemidir. Marifet, iltifata tabi olduğu kadar; hata da, cezaya matuftur. Sanatçı gösterdiği marifet karşısında alkış, iyi bir not alan öğrenci taltıf bekler. Aksi durumda ise; seyirci yuhlar veya öğrenci tenkitle karşılaşır. Verilecek olan tepki insani olarak ortaya konulur.
Bir ferdi yetiştirirken; ebeveyn vereceği tepkileri marifet veya hata eksenli dizayn eder. Elde edilen bir başarıyı uygun bir dil veya ödülle mükafatlandırır. Devamında aynı grafiğin muhafaza edilmesi için yatırım yapılmış olunur. Arzu edilen netice elde edilemediğin de ise; gerekli can yakıcı ceza modellerinden biri seçilir. Devamında alınacak neticeler yine böyle olmasın diye. Verilecek tepki, konulacak mikyas bellidir. Ceza veya mükafat.
Bunun dışında, bir ferdi yetiştirirken yapılacak sebebi belirsiz cezalandırmalar; körpe dimağda gereksiz dejenerasyona sebebiyet verir. Kendi iç dünyasında, sebebini kestiremediği bu ceza-i müeyyideye neden maruz kaldığını sorgulamak düşer bahtına. Gereksiz yere ceza ; konu üzerine müktesabatı olmayan bir ergeni, malesef yetiştirici olmaktan ziyade aksi neticelere gark eder.
Mükafat sebebinin az-çok marufu olan insan bahtına düşen memnuniyetin, mesutluğunu yaşarken; sebebini kestiremediği cezanın malesef sorgulayıcısı olur. Neden bu ceza bana layık görüldü diye.
Eğitmek adına verilen cezanın sebebini, cezalandırmaya namzet gördüğünüz şahsa açıklamak, o’nu belki ilerleyen dönemlerde hatayı tekrara düşmesinden alıkoyar. Veya verdiğiniz ceza-i müeyyide öğretici olmaktan çok uzaklaşır. Sebepsiz yere ceza, eğitimde uygulanacak en son yöntem olmalıdır. Çünkü birey, bu durumdan bir öğreti çıkartamaz…
16.5.2020
NL
Anam-Babam 
Yorum bırakın