DOST…
Uzanınca tutabildiğim dostlarım vardı benim.
Yoklukları derin, varlıklarına sevindiğim:
Merhabaları çok kuvvetli dostlarım vardı benim,
Hadi dendiğinde! nereye demeyen dostlarım.
***
Bakınca; konuştuğum, susunca; anlaştığım.
Kelimelerle değil, ruhumla sevdiğim.
Derdimi; dertleri, dertlerini; dert bildiğim.
Hadi dendiğinde! tamam diyen dostlarım.
***
Bir anlık sevmedim ki ben, onları;
Dünya gibi; satayım dostlarımı.
Dostum demişsem; dostumdur,
Hadi dendiğinde; haydi derim…
***
Anam-Babam 
Yorum bırakın