Umudu anlatmışsın. Umutların tükenmeye yüz tuttuğu; karanlığa gömülmüş günlerde. Canlanmayı, tekrardan dallarda çiçekler açmayı; kar’ın, tufan’ın göz açtırmadığı soğuk karanlık gecelerde. Ayağa kalkıp silkinmeyi göstermişsin; kurumuş dalda açan yaprağın gayretinde. Daha bitmediğini göstermişsin; ulaşılması gereken yerlere ulaşılınca yapılması gerekenleri. Umut, inanç aşılamışsın; kurumuş bir tahtadan yaprağın fışkırdığını gördüğün anda. Toprağı anlatmışsın; suyla buşunca nasıl da can olduğunu. Hayatı anlatmışsın; vazgeçmeden mücadele olduğunu. Daha çok şeyler anlatmışsın; kuru bir dal’ın tomurcuğa durmasında. Umutlarımızın az olduğu, karanlığa gömülmüş zor zamanlarımızda…
Sen çok şeyler anlatırsın ama benim anladığım bu kadar …..’ın birtanecik🌺
Anam-Babam 
Yorum bırakın