SUSMAK…
Rüyalaramıza giren hayallerimiz oldu,
Gerçekleşmese de, gerçek gibiydiler.
Güftesi yarım kalmış şarkılar gibi; Kimse bir şey anlamadı.
Tamamlanmadan okundular.
Susmuş gibi yaparsın, ya da susarsın;
Tamama ermemiş bir şarkının;
Notasız, güftesisin sen.
Tınılar gökyüzüne ulaşır,
Sen; peşine düşersin sonsuzluğun.
Aramaktan maksat, bulmaktır;
Heyhat; bulunmaz aradıkların.
Susmanın ruh azizliğini yaşarsın,
Sade, kolay ve huzur dolu;
Konuşmanın vereceği,
Belirsizliğin yanı başında.
Amsterdam’ın gri gökyüzündeğ,
İstanbul’un maviliğini hayal ederek,
Susmak.
Takvim yaprakları gibidir hayatımız,
Bir, bir kopartılırız.
Soğukluk kaplar bedenimizi,
Kalırız tek başımıza; yapa yalnız…
25.4.2020
NL
21 Nisan hatırasına.
Anam-Babam 
Yorum bırakın