Sürdüğüm araba arızalandı ve yolun ortasında kala kaldım. Hemde bunu gün içinde iki defa yaptı. Herkesler gitti ben; malesef. Azer bülbül’den dardayım et aney, aney’i çağıra çağıra söylemem içten bile değildi. Sinyalleri bile çalışmadığından dolayı arka tarafına reflektör koymak zorunda kaldım. Ahmet kaya’dan “Bir ben, bir ben kaldım tenhasında
Gecenin, avutulmamış ben
Bir ben, bir ben kaldım tenhasında” elimi arabanın içinde yanağıma koymuş halde hafif mütebessim, Durumumun analiziyle başbaşa…
Sonrasında çekicinin sırtına yüklenen aracım tamirhaneye; ben ise ANWB’nin vereceği focus marka araçla evimin yolunu tuttum. Bir anda (eskiden pek beğenmezdim focusu) hayat kalitemin yukarı çıktığını hissettim. Bir anda değişmiştim. Koltuğuna kaykıldım şöyle, eski günlerdeki gibi. Dünya işte bazan alıyor, bazan veriyor diye aklıma geldi…
Videoları çekerken aklımda bu yazıyı yazmak yoktu. Netflix dizisi gibi oldu biraz:)))
Yorum bırakın