TOY…
Yirmi dört sene evvel yine böyle bir sabah, ülkeler değiştirerek gelmiştim, Abim’in düğününe. Bu gün yine yolculuk var bir düğün için. Enes evleniyor… Babam’ın iki numaralı torunu, Abim’in bir numaralı oğlu. Yeğenlerim arasında izdavacına şahit olacağım ilk şahıs. Abim’in düğününe Kırgızistan’dan gelmiştim. Bir daha dönmeyeceğimi kimseye söylemeden. Bir daha dönemeyeceğimi bildiğim Türkiyeden çıktığım da İsveçte Enes’in düğününü yapacağımızı bilmeden. Dünya bu günlerde bizim adımıza olabildiğince garip ve enteresan dönüyor. Hollanda’dan, İsveç’e düğüne gidiyoruz. Dünya; daha yörüngende devam edip batmadığına göre, senin için çok farklı bir durum yok anlaşılan. Babam’ın ilk torunu evleniyor ve biz yollardayız. Zafer le düğüne gidiyoruz. 21 ay önce emaneti yerine teslim etmiştim. Şimdi de komple tapusuyla devir teslimini gerçekleştirip döneceğiz inşallah. Ee be dünya; neler yaşatıyorsun bizlere. Bir de yazı yazma alışkanlığı da kazandırdın ya böyle. Çok kıymetlendi yaşadığımız anlar. Normalin çok dışında olunca böyle oluyor. Her karesini resimlendirmek, her anını yazmak istiyorum. Çok kıymetli olacak bu anlar. Yazılmalı, resmi çekilmeli. Mutlak kayda geçirilmeli diye içimde bir istek, tutku var. Zabıt katibi; ağızdan çıkanları kayda geçiyor, ben beyinde oluşan anaforu yazıya çevirmeye çalışıyorum.
Enes’i yeni ülkesine yeni ana-babası’nın yanına bırakıp dönerken; Annem’e yeni dünürlerle de çekilmiş fotoğrafı gönderip, Ana; yeni dünürler’in demiştim. Nasıllar yavrum, nasıl insanlar? diye sormuştu. Ben de; iyiler Ana, iyiler diye bir kaç tekrarlayınca tebessüm etti. Sen kolay, kolay kimseye iyi demezsin. Böyle dediğine göre adamlar sahiden iyi deyip tebessümünü uzattı. Şimdi O iyi insanlarla akrabalığı pekiştirmeye gidiyoruz, Ana…
Dünya’nın bir köşesine bir mutluluğa şahit olmak için yollara düştük. ENES İLE RÜMEYSA evleniyormuş. Davul bulabilirsem; düğün sahipleri de müsade ederse bir davul çaldıracağım. Mutluluk göz yaşları dökmek için…
22.7.2020
Uçak
Anam-Babam 
Yorum bırakın