Anam-Babam

Acı hatıralar yaşandığı yere karşı nasıl bir iç dünya oluşturur? Bunu yaşamadan tam olarak bilemeyiz. Fakat bir gün buralardan gidersem, herhalde geri gelmeyi düşünmem. Kısa ömrümün acı hatıralarını biriktirdiğim topraklar. Mülteci kampları, yalnızlığı, yoksulluğu dibine kadar yaşadığım bir yer; bana nasıl bir etki bırakacak? Sağlam basıp, duruş sergileyemediğin bir toprak parçasını benimseyemiyorsun! Kaygan, ayağının altında oynayacak gibi duran kara parçasını sevemiyorsun. En kıymetli hazinen olan canını muhafaza etmenin derdinden öteye bir varlığın olmuyor. Can’ı derdindesin! Her gün can’ı derdinde olduğun bir yer nasıl bir izlenim bırakacak acaba? Gölgelerin altında gölgesiz kalmış bir canlı. Kendinin farkında olmadan. Varlığından çok, yokluğa yakın! Zaman içinde değeri kaybolmuş madeni para gibi! Tüm bunlara karşın, verilen amansız mücadele. Her gün ateşin etkisinde eriyen mum gibi. Ben buralar için ne düşüneceğim? Belki de düşünemeden öleceğim! Mesela Lise son sınıfı okuduğum; İstanbul, halkalı’ya bir daha hiç gitmedim…