Anam

ANAM…

Ben, Anam’ı özledim.

Her darlandığım da, içimi dökmek için,

Kimse yok mu dediğim de?

Ben varım ya evladım!

Diyen anam’ı özledim.

Yalnızlığımı telefonla olsun,

Ona arz etmek için.

Sesini duyup, tebessümünü görmek için,

Biraz takılıp, zevzeklenmek için,

Kimselere söyleyip, dökemediğim göz yaşlarım için,

Ben, anam’ı özledim.

Sen nasıl bir varlıkmışsın Ana?

Her derde olurmuşsun deva!

Ben ne yapacaksam bundan sonra?

Ana gı; ben, vallaha seni çok özledim…

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın