Nasip
Nasipten öte köy yok; dermiş eskiler. Gökhan hocam anlatırdı. Hikayeyi, kıssayı severiz ya millet olarak, hikayelerden bir yerlere ulaşmaya çalışırız. Kaide, kural yaparız bazan hayatımıza. Velhasıl şöyle derdi Gökhan hocam, tebessüm ve gülücükler arasında. Adam’ın birinin bir atı varmış; bakımlı, görkemli ve bakanları büyüleyen bir görüntüde! Bir gün ülkenin Kralı da görmüş; bahse konu at’ı. Haber salmış at’ın sahibine ve bir servet önermiş at’ı vermesi için. Fakat at’ın sahibi, olmaz; Kralımızın sözü benim için emirdir fakat; at’ımı çok seviyorum. At için; benim dostum, arkadaşım deyip aracıları geri çevirmiş. Tabi bu hali duyan, gören herkes şaşkın. Satsaydı keşke diyenler, dizini dövenler. Adam gayet sakin akibeti kimse bilmez, Allah bilir dermiş!
*
Bir zaman sonra at ahırından kaçıp dağlara gitmiş. Tüm konu, komşu hep birden şimdi gördün mü akibeti demişler? Bizim ki yine sakin edasıyla akibeti kimse bilmez, Allah bilir dermiş. Köylü şaşkın bir o kadar da adamı garipser bir ifadeyle geriden izlerlermiş. Bir müddet sonra; at kendisi gibi bakmalara kıyamıyacağınız on tane daha at ile dağlardan geri gelmemiş mi? Oooo demiş bütün ahali. Adam’a hak vermişler. Vay be adam’a bak on tane daha atı oldu, ne şanslı adammış diye. Bizimkisi her zaman ki halinde; akibeti kimse bilmez, Allah bilir diye.
*
Adam’ın bir tek oğlu varmış; her işine koştuğu, her işini hallettiği. Dağdan gelen atlardan birine şöyle bir deneyeyim diye bindiğinde daha ehilleşmemiş olan at’ın sırtından düşüp bacağını kırmasın mı? Ahan da adam haklı çıktı; bütün işleri aksayacak şimdi demiş hep birden ahali. Bizim ki mi ne yapar? Akibeti kimse bilmez, Allah bilir dermiş hâlâ. Bir kısımları şaşırır, bir kısımları da görürsün akibeti derlermiş!
*
Bir kaç ay sonra savaş çıkmış. Eli silah tutan herkesi askere almışlar. Bir tek bizim adam’ın oğlu hariç. Malumunuz ayağı kırık! Ahali, amca’nın ağzından yine aynı cümleleri duyaraktan hayatlarına devam etmişler. Akibeti yalnızca Allah bilir diye.
Akibetimiz hayr, nasibimiz bol ola.
Hikayeyi okumak ta, dinlemek te her zaman için insan’a huzur verir. Ama; hiç bir şey hikyede ki kadar kolay olmuyor. Malesef.
Anam-Babam 
Yorum bırakın