Bir kere daha öğretir,
Kaldı mı öğrenmediklerin diye;
Her düşüşünde yerin bağrına.
Ya dizin soyulur, ya da elin;
Baş’ın, gelmeye görsün taşa!
Öğrendim; dedikçe öğrendin.
Bu güne kadar öğrenemediğini;
Bir tek bilemediğin vardı; bilmediğini!
Hayatta yol çift;
Yerin bağrından yekinmek için,
Mecburiyet ya da memuriyet;
Hangisini seçersen seç,
Hepsinin neticesi bir “heç”!
Anam-Babam 
Yorum bırakın