Sigarayı biraz artırdım. Vucudum’un zorlandığının farkındayım. Bırakmayı bazan düşünüyorum. Ama; bazan! Sporu azalttım. Koşmuyorum. Birbirlerini nötürlüyorlardı! Sigara, spor. Şimdi biri diğerini geçti. Çocukluktan beri koşmayı, zıplamayı, hareketli her türlü faliyeti sevdim. Satranç, dama, bilgisayar oyunları, yani; oturularak yapılan hiç bir aktiviteye karşı sempatim olmadı. Balık tutmak dahil. Ama; ilerde balık tutmayı deneyebilirim. Çok sevdiğim arkadaşlarımla. Sırf; sessiz ortamda muhabbet edebilmek için. Yoksa maksat balık değil!
*
Dünyalık oyuncaklarım elimden alındığından beri, yeni oyuncaklar üretme peşinde olduğumdan; hayatıma dair bazı şeyleri göz ardı etmeye başladım. Yoksa her şeyi belli presipler dahilinde ve muntazam yapmaya gayret ederdim. Prensiplerin keskin oluşundan dolayı, hataya tahammülüm olmuyordu. Şimdi; olabildiğince esnek ve elastik’im. Bildiğin su doldurulmuş balon gibi. Eskiden hızar gibiydim! Şimdi, kör bir bağ makası. Bunları yazarken tebessüm ediyorum. Bu hâlim diğerine göre daha kullanışlı. Bir daha öyle keskin bir hâl alır mıyım bilmem? Fakat; olmak istemem.
Yorum bırakın