Anam-Babam

Bir gün şuna üzüleceğilimi çok iyi biliyorum; değmeyeceği, gereksiz olduğunu bile bile dünyaya bu kadar önem verdiğime. Canım’a bir huzur aradığıma. Olmayacağını bildiğim halde olması için uğraştıklarıma. Üzüntümü paylaşacağım dostlarıma yaşadıklarımı anlatırken göz pınarlarıma hakim olamıyacağıma. Buna rağmen hiç bir zaman mücadeleden vaz geçmeyişime. İlerde üzülürken, bir yandan da tebessüm edeceğime üzüleceğim. Çözümlenemeyen dünya şifresinin çarkları arasında, kendime bakarken üzüleceğim.