Ağlamak; kir’i, pas’ı temizler. En gerçekçi hali çıkar insan’ın. Sarhoşlar gibidir. Aklın veya akılla davranışın mümkün olmadığı! Ağlayan insanlar yalan söyleyemez. Akılcı hareketleri olmaz. Sarhoşlaşır, ayakta bile durmakta zorlanır. Hiç söylemediği şeyleri söyler. Alkol’ün, insan’a verdiği cesareti aşılar. Korkusuzlaşır! Yollar ne kadar virajlı olursa olsun; ayağını gazdan çekmeden, gaza basar. Korku duvarlarının hepsi yıkılır. Ağlamak; güçsüzlüğün değil, gücün zirvesidir. Ağlama geçtikten sonra; yüzünü yerden kaldırdığında, dünya gözünde farklı görünmeye başlar. Çünkü; gözden akan yaşlar, gözün kirini, pasını almıştır.
Yorum bırakın