Her gün; yenilmenin, ezilmenin, savrulmanın sert rüzgarlarını bütün hücrelerimde baştan aşağı yaşıyorum. Bazan bağırıyor, bazan yırtınıyorum. Başarıya giden yolun rotasını bulmak için. Bazan direk gönderiyorum söyleyeceklerimi. Daraltma diyorum. Hazinende yok değil ya, ben de istiyorum diyorum. Verecek olan sensin, koyma beni darda. Dayanamıyorum bazan, isyanın kıyılarında geziyorum. Yetmez mi bu kadar? Daha ne kadar sürünmem gerekiyor? Her şeye gücü yeten Sensin. Hiç mi hatırım yok? Ne var ki, Her şey Senin! Beş para etmez dünya malından bana da ver diyorum. Bu güne kadar darda koymadın, bu gün de koyma. İstiyorum da istiyorum. İsyana götürme. Bir yol aç bana. Yardım et diyorum. Bahtına düştüm…
Yorum bırakın