Hayatım nereye evrilecek bilemem. Bazan öylesine zorluyorum ki kendimi. Düşüncelerimde boğuluyorum. Kimselere bildirmeden, hissettirmeden. Yüzde tebessüm, baş dik; her ne olursa olsun gözler ufukta. Zorluyorsam da, zorlanıyorsam da kendi içimde. Yeni gördüklerimi öğrenme sayıyor, eskilerini zaten biliyordum prensibiyle. Hayatta yenilmedim; yendiklerimi galibiyet, diğerlerini öğrenme saydım diyen Nelson Mandela gibi. Yenildiysem de öğrendim saydım. Aslında öğrenmelerden de usandım amma; usansan da yapacak bir şey yok,öğretmen hâla ders bitmedi diyor. Malesef öğretmenin dediği geçiyor. Sözümüz, kimliğimiz beş para etmiyor.
***
Konudan ayrı; mazoşist duyguların tetikleyicisi kırmızı oda filminde “garip” isminde bir karekter rol aldı. Çok garip bir adamdı. Detayları bende kalsın.
Anam-Babam 
Yorum bırakın