Beşinci Sene
Zaman akıp gidecek. Devran döner mi bilmem? Fakat; yaşananlar, yaşandığıyla kalacak! Kimse yaşadığını unutmayacak. Farkında olmadan yanaklardan akan damlalarda gizlenecek. Ömür kifayet edip te ülkeye döner miyiz yoksa; buralar ülkemiz mi olur, muammalar anaforu? Her geçen gün küllenen hasret. Zamanla unutuyorsun; ayları, seneleri, simaları, isimleri. Sen de unutuluyorsun dur muhakkak. Gün be gün. Hassasiyetler bir, bir yıkılıyor. Topuzu kopmuş terazi gibi. Tartı, yanlış tartıyor. Kilo’nun değeri grama düşmüş. Gram’ın değeri kilo’ya. Ne ölçü kalmış; ne de denge. Renkler ala bula. Ufuk; kar, pus. Bu mudur? Olması gereken. Hayır! Lakin; insan’ım gelen bu dur elimden. Çıkışı nerde olduğu bilinmeyen labirentin içinde, tur atmaktan öte yoktur bir faliyetim. Dile kolay, ömre uzun; BEŞ sene.
Anam-Babam 
Yorum bırakın