Uyku

Uyudum! Anam’ın evinde kine denk miydi biemeyeceğim ama; uyudum. İki kere uyandım, üç kere uyudum. Hani uyumak istiyordum; istediğim gibi uyudum. Uyanmak isteyip, istemediğimi bilmezcesine; ölüm sessizliğinde uyudum. Aslında; yalnız kalmanın duruluğu içerisinde, derinliği sonsuzluğa dayanan şekilde uyudum. Kalabalıkların veremediği huzuru sanki bulmuş gibi. Azlığın verdiği huzurla. Yokluğa, yok olmuşluğa uzanır gibi. Sessizce, sakin; her uyandığımda uyuduğuma şaşırır halde uyandım. Aradığımı bulmuş veya aradığım buymuş gibi.

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın